عصر اولین ها// رضا بهاری بهبهانی: در هنگامهی جنگ، زمانی که شهرها زیر آوار فرو میریزند و صدای موشک بر دیوارهای خانه میکوبد، مرز میان شرافت و خیانت، بیش از همیشه نمایان میشود. این روزها که سرزمین ما هدف تهاجم بیپرده قرار گرفته، مسئله فقط درگیری نظامی نیست؛ مسئله، نبرد برای بقا، کرامت و شرافت ملی است.
در این میدان، نخستین اصل انسانی و اخلاقی، تفکیک میان نظامیان و غیرنظامیان است. کودکان، زنان، سالمندان و تمام کسانی که سلاح به دست ندارند، خط قرمز وجدان عمومیاند و یا حداقل اینکه باید باشند . حمله به مدارس، بیمارستانها و خانهها، به هیچ بهانهای، قابل توجیه نیست.
این خاک، خانهی ماست؛ نه مال جناحی خاص. تمامیت ارضی کشور، متعلق به همهی مردم است و دفاع از آن وظیفهی وجدانی هر ایرانی. در چنین زمانی، آنکه خاک کشورش را دو دستی تقدیم بیگانه میکند، آنکه در گوشهای نشسته و برای بمباران کشور هورا میکشد، وطنفروش است، نه منتقد. از سوی دیگر، دشمن این جنگ، کسی نیست جز اسرائیل؛ با سابقه ای درخشان در حقوق بشر! همان رژیمی که در غزه و لبنان، خون هزاران کودک را بر زمین ریخت، و حالا با چهرهای بزککرده، به ساده لوحان وعدهی آزادی میدهد.
این در حالی است که در سرزمینهای اشغالی، حتی قوانین ساختگی پسا نورنبرگ موسوم به حقوق بین الملل را هم زیر پا میگذارد. شهرکسازیهای غیرقانونی، اخراج روستاییان، تخریب خانهها و کوچ اجباری، همه نقض صریح همان قوانینی است که خود پس از جنگ جهانی دوم به عنوان فاتحین تصویب کردهاند.
دشمنی که برای جان مردم دیگر ارزش قائل نیست ، برای ما جز ویرانی نخواهد آورد. در فضای جنگ، زنان و کودکان نخستین قربانیان خاموش هستند. آنها بیشتر در معرض ترس، بیپناهی، ناامیدی و خشونتاند. مسئولیت اخلاقی، اجتماعی و انسانی ما ایجاب میکند که در اولویت حفاظت و حمایت قرار بگیرند. نه فقط در پناهگاهها، که در رسانهها، در گفتوگوها، و در تصمیمگیریها.
حملات سایبری نیز یکی از جبهههای این جنگ است. این حملات بدون انفجار، بدون دود و خون، اما با تخریب زندگی، آموزش، درمان و اقتصاد انجام میشوند. آگاهیبخشی عمومی، سواد رسانهای، و مقاومسازی زیرساختها، دیگر یک انتخاب نیست، یک ضرورت است.
در پایان، این را باید بلند و بیپرده گفت: آزادی را از لولهی تانک نمیآورند. آنکه منتظر است با گلوله دشمن، دموکراسی وارد شود، یا فریب خورده، یا خائن است. این خانه، این کشور، مال ماست. و آنکه چشم طمع به آن دوخته، دشمن است، نه منجی.
- منبع خبر : خوزی ها
