عصر اولین ها//در ماههای اخیر، شادگان شاهد افزایش فعالیت بلاگرهای محلی بوده است. پدیدهای که میتواند نشانهای مثبت از حضور نسل جوان در فضای رسانهای و فرهنگی باشد. اما آنچه بیش از هر چیز نیازمند تأمل است، کیفیت و استمرار این فعالیتهاست.
تولید محتوا بدون پشتوانهی فکری، مطالعهی رسانهای، و نیازسنجی مخاطب، خیلی زود دچار فرسایش میشود. ظهور ناگهانی، اگر با شناخت و پختگی همراه نباشد، معمولاً با خاموشی زودهنگام نیز همراه است. محتواهای سطحی و بیهدف، نه ماندگاری دارند و نه اعتمادسازی میکنند.
بخش زیادی از این فعالیتها، شکل موسمی پیدا کردهاند؛ بهویژه در مناسبتهایی مانند محرم که ناگهان برخی صفحات فعال میشوند، پستهایی منتشر میشود، و سپس تا اطلاع ثانوی سکوت.
این نوع فعالیت، بدون درک عمیق از آیینها و بدون استمرار، مخاطب را با تکرار و بیرمقی مواجه میکند.
برای عبور از این وضعیت، لازم است بستر رشد واقعی برای فعالان فرهنگی و رسانهای فراهم شود.
افزایش و استمرار دورههای سواد رسانهای، عکاسی حرفهای، تدوین، فن بیان ، مستند سازی و روایتگری بومی، میتواند گامی مؤثر در ارتقای سطح کیفی تولید محتوا باشد. این دورهها باید فراتر از مناسبتها و به شکل مداوم و متناسب با نیاز منطقه برگزار شوند.
از سوی دیگر، اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شادگان نیازمند بازتعریفی جدی در مأموریتها و عملکرد خود است. کمکاریها و بیبرنامگیهای گذشته، به وضوح قابل مشاهدهاند؛ و این نهاد، اگر میخواهد نقش مرجع فرهنگی خود را بازیابد، باید با نگاهی آیندهنگر و تعاملی، در کنار جوانان و فعالان محلی قرار بگیرد، نه صرفاً در قامت ناظر مناسبتها.
همچنین ضروری است که دستگاههای اجرایی و نماینده مردم در مجلس شورای اسلامی نیز از حوزه فرهنگ و رسانه غافل نمانند.فرهنگ، صرفاً به احیای مناسبتها محدود نمیشود. حمایت از زیرساختهای فرهنگی، توجه به نقش رسانههای بومی، و پیگیری تخصیص منابع لازم برای آموزش و توسعه، بخشی جدانشدنی از وظایف اداری و همچنین نمایندگی مردم است.
شادگان از نظر فرهنگی و انسانی، ظرفیتهای بزرگی دارد. اما اگر این ظرفیتها به درستی دیده، آموزش داده و حمایت نشوند، با موجهای کوتاهعمر به جایی نخواهیم رسید.
*هشام خنافره خبرنگار وفعال اجتماعی*
