عصر اولین ها// در روزهایی که دیگر تولیدمحتوای متنی و نوشتاری رنگ باخته و همچون مستندهای ویدئویی به هوش مصنوعی سپرده شدند، نوشتن ارزش دوباره پیدا می کند. کسی که هم روزگارش با قلم گره خورده و هم تجربه ی دیرین را این روزها به چراغی روشن برای ادامه مسیر بدل نموده است. سخن از منوچهر برون است که نامش همنام پادشاه پیشدادی و شخصیتی برگرفته از شاهنامه فردوسی است که «زندگی نگاره های» به قلم او دلنشین تر از هر نوشتار دیگری مخاطب را جذب می کند…
حتما که خاطرات یک خبرنگار با عنوان «در قاب خاطرات» می تواند به قلم او روایتی شیرین باشد که به دست چاپ سپرده است. یا گنجینه‌ای از زاگرس را که به شکلی داستانی از طایفه برون می نویسد می تواند ما را به بازشناسی طایفه برون کیان ارثی ببرد، طایفه ای ساکن روستای کلتندر سفلی و طوایف وابسته. میان بحبوحه ی مجازی و شبکه های اجتماعی که گاهاً اطلاعاتی بی فایده و پوچ و حتی محتوای درون تهی نصیب مخاطب می کند این ها ارزشمندند.
روی دیگر هنرمندی این فرزند زاگرس به مستندسازی و تهیه فیلم هایی از نقاط مختلف استان پهناور خوزستان برمیگردد. آن جا که خوی ایلیاتی منوچهر برون با طبیعت پیوند خورده و به تولید فیلم های مستند مرتبط با طبیعت از جمله گوزن زرد پرداخته است. در این سو تجربه ی چندین دهه حضور و فعالیت در صدا و سیما او را بعنوان یکی از افراد شاخص در حوزه مستندسازی استان مطرح کرده است. ظرفیتی که می تواند با توجه جدی متولیان حوزه فرهنگ و هنر به تولیدمحتوای غنی و ارزشمند حوزه ی مستندسازی بینجامد.
با این همه شاید بتوان گفت «زندگی نگاره های» منوچهر برون با نگارش در خصوص افراد مختلف استان در حوزه های فرهنگی، هنری و … بیش از همیشه مورد توجه قرار گرفته است. وقتی قلم را به روایت زندگی می سپارد و آنان که سال ها در گوشه ای از استان به طرق مختلف برای پایداری فرهنگ و جامعه کوشش می کنند را نگارش می کند…
همه این ها بهانه ای بود تا این پیشکسوت عرصه ی فرهنگ و قلم را پاس بداریم و امیدها به استمرار قلم و ارزشمندی تولیدمحتوا همچنان ادامه یابد …
